elorence

Ona kapılmaktan korkuyorum
Ona kapılmaktan korkuyorum
Rüzgarının sevecenliğinden
Bir başka güdüsü yok ellerimdeki şansın
Muhtacım en ufak gülümseyişine
Tekrar denenmesini istemiyorum tanrı tarafından bu oyunun
Kaçıyorum yoğunlaştıkça onun gözlerinden
Anlatısından ürküyorum
Bedenimin yatışmasını bekliyor
tüm cennet insanları Olduğundan büyük

ona bağlanmaktan korkuyorum
suyun defalarca haykırışından
Patavatsızca gülümsüyor ona her baktığımda içimdeki düşmanım
Suya gereksinim kalmıyor ağlayıştaki içtenliği gördüğümde
Sonu belirsiz bir baharın etkisinde ruhum
İhtiyaçlara cevap veremiyor
Dışlanıp duruyor tüm çevresinden
Oysa ki farkında değil benim olduğunun