|
|
|
|||||||
| Kayıt ol | Türkçe Filmler | Müzik Haberleri | Oyun Download | Arama | Bugünki Mesajlar | Bütün Forumları okunmuş kabul et |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
03-06-2008, 02:51 PM
|
#1 (permalink) | |||||||||
|
Administrator
 Üyelik tarihi: Feb 2008
Yaş: 26
Mesajlar: 6.428
Teşekkür: 111 554 Mesajında 1.196 Teşekkür Aldı Seviye: 56 [  ]Aktiflik: 2070 / 2070
Tecrübe Puanı: 500
Rep Puanı : 2000
Rep Derecesi :   |
Özdemir Asaf Kimdir? Özdemir Asaf Hayatı, Özdemir Asaf Biyografisi
Özdemİr Asaf Kimdir? Özdemir Asaf Hayatı, Özdemir Asaf Biyografisi
11 Haziran 1923’te Ankara’da doğdu. 28 Ocak 1981’de İstanbul’da öldü. Asıl adı Halit Özdemir Arun. İlk öğretiminin bir bölümünü Galatasaray Lisesi’nde yaptı.1942'de Kabataş Erkek Lisesi'nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi ve İktisat Fakültesi Gazetecilik Enstitüsü'ndeki öğrenimini yarım bıraktı. Bir süre sigortacılıkla uğraştı. Zaman ve Tanin gazetelerinde çevirmen olarak çalıştı. 1950’de İstanbul'da Sanat Basımevi’ni kurarak yayıncılığa başladı, kendi şiir kitaplarını bastı. 1955’te Yuvarlak Masa Yayınları’nı kurdu. İlk şiirleri "Servet-i Fünun Uyanış" dergisinde yayınlandı. çeşitli dergilerle, Vatan gazetesinin sanat sayfalarında çıkan şiirleriyle tanındı. Özgün ve etkileyici bir dil kullandığı şiirlerinde "ikinci kişi" sorununu ele aldı. İkinci kişiye bağlılığını çeşitli yönlerden inceledi, kendi davranışlarını soyutlama yoluyla bir düşünce düzeyine yükselterek çözümlemeye çalıştı. Özellikle son dönem şiirlerinde dize sayısını azaltarak duygu ve zeka pırıltılarının kaynaştığı kısa şiirler yazdı. Şiirlerinin bir bölümünde toplumla, yaşadığı çağla ve kendisiyle hesaplaşmasının buruk öfkesi gözlemlenir. Bu yaklaşımla yeni taşlama biçimleri üreterek hiciv şiirinin öğelerini ustaca kullandı. İnsan ilişkilerinin toplumsal ve bireysel düzlemlerdeki çelişkilerini "sen-ben" ikileminde yansıttı. Şiirlerinde çok sık kullandığı sevgi, ayrılık, ölüm temaları, son şiirlerinde yerlerini kaçış, umutsuzluk ve tedirginliğe bıraktı. ESERLERİ ŞİİR: Dünya Kaçtı Gözüme (1955) Sen Sen Sen (1956) Bir Kapı Önünde (1957) Yumuşaklıklar Değil (1962) To Go To (1964, Yıldız Moran'ın İngilizce'ye çevirdiği şiirler) Nasılsın (1970) Çiçekleri Yemeyin (1975) Yalnızlık Paylaşılmaz (1978) Benden Sonra Mutluluk (1984, ölümünden sonra) DENEME-ÖYKÜ: Yuvarlağın Köşeleri 1 (Etika) (1961) Yuvarlağın Köşeleri 2 (Etika) (1986) Dün Yağmur Yağacak (Öykü) (1987) Özdemir Asafça (Deneme) (1988) KELİMELER... KELİMELER Yarıda kalmış aşklarının hesapları içinde Denizlere açıldı içimizden biri Niçin gittiğini söylemeden. Doyulmamış arzularla doluydu yelkenleri Yıpranmış kelimelerin verdiği güvenden Bulacak sanıyordu yenilikleri. Her an yeni bir su vardı Her yeni suda bir yeni anı. Deniz, dalgalarıyla gösteriyordu dışından Yaşananla düşünülenler arasındaki farkı. Bitmiyordu köpüklerle renkler Bir başka damlada, bır başka ışıkta başlamadan. Gözlerin önünde bir oyun, ardında bir oyun Dışında ne varsa yeni, ne varsa gerçek. Yeni manzaralarla gelen yeni duygular Hani, eski kelimelerle olmasa İnsanın ömrünce devam edecek Gözlerinin önünde bir oyun, ardında bir oyun Anladı, ölmekle yaşamanın birleştiği noktada Yeni rüzgarlarla esen yeni korkulara Yeniliklerini bağışlamayan kelimelerin Nasıl düşman sığınaklar halinde direndiğini. Anladı, bütün olmuşlarla olanların Ve bütün olacakların O kelimelerin içinde Kendisine varmadan eskidiğini. ÖNGÖRÜ Yazıklar olsun hepimize. Bana da alışacaksınız. Bana bile. Alış-verişlerimiz gömülecek Alışkanlıklarımızın içine. Sevgilerimiz yenilenmeyecek Azalacak kavgalarımız. Sonunda ben Kupkuru bir ölçü. Ben bile. AŞK ŞARKISI Ellerini ver öpeceğim Binlerce el içindeyim Şu beyaz çizgilerden gideceğim Ellerini ver, ver ellerini Seni öldüreceğim Gözlerinden gireceğim İçinde yer edeceğim Sana oradan sesleneceğim Ellerini ver, ver ellerini Seni öldüreceğim ÇIRILÇIPLAK Küstahlığımı nezaketim götürdü Sadece kendime bakakaldım. Kararsızlık bir an sürdü Gizlenen insanların ortasında ben kaldım Çırılçıplak. Selamımı tanıdıklar götürdü Saygı bekleyince alçaldım. Kararsızlık bir an sürdü Kendini beğenmişlerin ortasında ben kaldım Çırılçıplak. Ağlamayı ölenler götürdü Kendimi ölmez sanınca ufaldım. Kararsızlık bir an sürdü Ölülerle dirilerin ortasında ben kaldım Çırılçıplak. Sonsuzluğu ufuklar götürdü Yarattığım dünyaların içinde daraldım. Kararsızlık bir an sürdü Başlangıçla bitiş ortasında ben kaldım Çırılçıplak. Aydınlığı bulutlar götürdü Yıldızlara doğru yol aldım. Kararsızlık bir an sürdü Varanlarla duranların ortasında ben kaldım Çırılçıplak. YAPMA ÇİÇEKLER Çırılçıplak bir kadın İniyor güzellik dağlarının Esmer akşamlarından Yalnızlığının ve yalanlarının Karanlık uykusuzluklarına. Ellerinde yapma çiçekler Çiçekler yalana ve ölüme yakın Kadının sakladıklarının Günlere gecelere bölünmüş Üşünmüşlüğü Bakın Sizlerle Yapma çiçeklerle örtülmüş. Yapma çiçekler Kadını kırmayın, rahat bırakın. Yapma çiçekler Solan renkleriyle ellerinde kadının Bunu bilmeyecekler. Yapma çiçeklerin renkleri soluyor Kadının ellerinde. Ah o çılgın renkler Kadının gözlerinde Soldukça kadın daha da esmer. DUVARA ASTIĞIM Ölünceye kadar seni bekleyecekmiş Sersem Ben seni beklerken ölmem ki Beklersem... KALAN Bir şey kaldı gecelerden birinde Senden. Öncesinde bilinmemiş birşey Silinmez bir ses gibi giden... Kelimelerden büyük, kelimelerin içinde Bir şey kaldı senden Yaşamaların arasında kaçamaklı. Veriliş rengi başka, alınış rengi başka... Söylemeye vakit kalmadan Dudakların altına bırakılmış bir şey. Karanlıkların tam ortasında bir kırmızı nokta... Gözlerce pırıl pırıl, ellerce saklı. Bir şey kaldı, bir denizin kıyısında senden Bakışlarla yüklü, söylemelerle sessiz... Seninle dolu, seninle sensiz bir şey... Arandıkça bulunmamış yıllar yılı Bulundukça aramaklı. ÇAĞRI BALLADI İçimiz dışımıza kolay yansır Saklasak saklamasak Önyargılardan uzak Eğilip içimize baksak... Dışımız içimize yansımıyorsa Bir şey var ya da yoktur İkimizden birinde Biri öbürünü ısıtmıyorsa Bir de içimize baksak Belki derinde taa derinde Sen benim yerimde Ben senin yerinde Unutulmuş olabiliriz Birbirimizi uyandırsak Desek birbirimize Haydi kalk Gidelim yerlerimize Belki birbirimizi bulabiliriz PERSPECTIF Senin içine girdiğim zaman Dışımda kalıyorsun Senin dışından sana bakınca İçime sığmıyorsun
__________________
  Bizde bilirdik sevgiliye karanfil almasını, lakin aç idik yedik karanfil parasını.!!
|
|||||||||
|
|
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Normal
