trfed

Adsız Bir Karanlıkla Dans



sesin ah!
uzaklardan geçen bir gemi artık
dalgaları gözlerimin çeperine ulaşmayan
ayazlarımı yakmayan
yorgun akıntılarda kayıp

ve içimdeki boşluğun
çırılçıplak
bir şimşek kadar keskin
ağıdıyla aniden yırtan sabahları

o önlenemez âna katılırken nefesin
adım adım gezindiğin rıhtımları yıkan
tükenmeyen
ama pervasızca tüketen
sen
sen değil miydin
yollar boyu sessizliğe hükmeden

sen değilsen kimdi neydi

nedensiz mi sorguladık
âciz kalıp bekleye bekleye sararan kışları
bizi incitişini karın soğuğun
içimizin titreyişini
ne yazık!

yağmur şimdilerde yosun seslerinden sanık
ve adsız bir karanlıkla dansından
yalnızlığın

biliyor musun
'insanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık'
Feride Özmat

__________________